مراقبت مامایی محور در کشورهای در حال توسعه
مقدمه:
مراقبت تحت رهبری ماما، مدلی evidence-based است که در آن ماما مراقبت جامع از زنان باردار کم خطر و نوزادان را از بارداری تا پس از زایمان ارائه می دهد. سازمان بهداشت جهانی WHO این مدل را به عنوان یکی از راهکارهای کلیدی برای کاهش مرگ ومیر مادر و نوزاد توصیه کرده است. با این حال، بیشتر شواهد از کشورهای پردرآمد است و نیاز به بررسی در LMICs احساس می شد. هدف مطالعه Fikre و همکاران، ارزیابی اثربخشی این مدل بر پیامدهای بارداری در کشورهای کم درآمد و متوسط از طریق مرور سیستماتیک و متاآنالیز بود.

مراقبت مامایی محور در کشورهای در حال توسعه:
در کشورهای کم درآمد و متوسط LMICs، مراقبتهای زایمان با چالشهای متعددی مانند کمبود منابع، نرخ بالای مداخلات غیرضروری و مرگ ومیر مادر و نوزاد روبرو است. مقاله سیستماتیک و متاآنالیز Effectiveness of midwifery-led care on pregnancy outcomes in low- and middle-income countries: a systematic review and meta-analysis” نوشته Rekiku Fikre و همکاران (منتشرشده در BMC Pregnancy and Childbirth، ۲۰۲۳) شواهد محکمی ارائه می دهد که مراقبت تحت رهبری ماماMidwifery-led care میتواند پیامدهای بارداری را به طور قابل توجهی بهبود بخشد.
روششناسی مطالعه:
– طراحی: مرور سیستماتیک و متاآنالیز مطابق PRISMA.
– جستجو: پایگاههای معتبر مانند PubMed، CINAHL، EMBASE از ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲.
– معیار ورود: مطالعات مقایسهکننده مراقبت ماماییمحور با مراقبت معمول (روتین) در LMICs.
– ارزیابی کیفیت: ابزارهای استاندارد برای مطالعات RCT و غیرRCT.
– تحلیل: متاآنالیز با مدل random-effects برای محاسبه odds ratio (OR) و confidence interval.
در مجموع، مطالعات منتخب از کشورهای مختلف LMICs بودند و کیفیت مناسبی داشتند.
نتایج کلیدی:
متاآنالیز نشان داد مراقبت تحت رهبری ماما اثرات مثبت معناداری دارد:
– کاهش مرگ ومیر و عوارض مادر: نرخ خونریزی پس از زایمان postpartum haemorrhage به طور معنادار کاهش یافت.
– بهبود پیامدهای نوزادی: کاهش آسفیکسی تولد birth asphyxia و زمان بستری در NICU OR = ۰.۵۹؛ ۹۵% CI: ۰.۴۴-۰.۷۵.
– زایمان طبیعی بیشتر: شانس زایمان واژینال افزایش یافت OR = ۱.۱۴؛ ۹۵% CI: ۱.۰۴-۱.۲۳.
– کاهش مداخلات: خطر سزارین اورژانسی به طور قابل توجهی کاهش یافت OR = ۰.۴۹؛ ۹۵% CI: ۰.۲۷-۰.۷۲ و استفاده از اپیزیوتومی کمتر شد OR = ۰.۴۶؛ ۹۵% CI: ۰.۱۰-۰.۸۲.
– رضایت و سایر پیامدها: مادران رضایت بالاتری گزارش کردند و نیاز به مداخلات پزشکی کمتر بود.
این نتایج در مطالعات با کیفیت بالا تأیید شد و نشاندهنده تأثیر مثبت بر سلامت مادر و نوزاد است.
بحث مقاله:
نویسندگان توضیح می دهند که در LMICs، مراقبت روتین اغلب پزشک محور و با مداخلات بالا همراه است، در حالی که مدل مامایی محور بر continuity of care، حمایت عاطفی و تصمیم گیری مشترک تمرکز دارد. این رویکرد نه تنها مداخلات را کاهش می دهد بلکه هزینهها را نیز پایین می آورد و دسترسی را بهبود می بخشد.
مزایا:
– کاهش بار سیستم بهداشتی با کمتر کردن سزارین و بستری NICU.
– تقویت توانمند سازی زنان و ماماها.
– همخوانی با اهداف توسعه پایدار SDGs برای سلامت مادر و کودک.
محدودیتها:
– تعداد مطالعات محدود در برخی زیرگروهها.
– heterogeneity بین مطالعات.
– نیاز به پژوهشهای بیشتر با follow-up بلند مدت.
با وجود این، شواهد قوی برای توصیه اجرای گسترده این مدل وجود دارد.

کاربرد در کشورهای در حال توسعه مانند ایران
ایران به عنوان کشوری با درآمد متوسط، ظرفیت قابل توجهی برای توسعه و استقرار مدل مراقبت مامایی محور دارد. با توجه به نرخ بالای سزارین، اجرای این مدل می تواند در کاهش مداخلات غیرضروری، افزایش زایمان طبیعی و ارتقای کیفیت مراقبتهای مادران نقش مؤثری ایفا کند. البته موفقیت این رویکرد مستلزم انتخاب دقیق زنان کم خطر، آموزش و توانمند سازی ماماها، تدوین پروتکلهای استاندارد، و ایجاد نظام ارجاع و انتقال سریع به مراکز درمانی در صورت بروز عوارض است.
پیشنهادهای عملی:
– آموزش و توانمند سازی ماماها برای هدایت مراقبتهای پیوسته (Continuity of Care) در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان.
– ایجاد و توسعه کلینیکهای مستقل مامایی یا ادغام خدمات مامایی در مراکز جامع سلامت، با همکاری نظام ارجاع و تیمهای تخصصی.
– تدوین سیاستهای حمایتی شامل پوشش بیمه ای خدمات مامایی، تقویت چارچوبهای قانونی و تدوین دستورالعملهای استاندارد برای ارائه این خدمات.
– انجام پژوهشهای بومی به منظور ارزیابی اثربخشی، ایمنی، پذیرش اجتماعی و هزینه اثربخشی این مدل و تطبیق آن با ویژگیهای فرهنگی، اجتماعی و ساختار نظام سلامت ایران.
چالشهای پیاده سازی مراقبت مامایی محور در LMICs و راهکارهای عملی
علیرغم مزایای اثبات شده، پیاده سازی مراقبت تحت رهبری ماما در کشورهای کم درآمد و متوسط با چالشهایی مانند کمبود نیروی متخصص آموزش دیده ماما، زیرساختهای ناکافی، مقاومت سیستمهای پزشک محور سنتی و محدودیتهای بودجهای مواجه است. علاوه بر این، نابرابریهای جغرافیایی روستایی vs شهری و مسائل فرهنگی می تواند دسترسی را محدود کند. برای غلبه بر این موانع، نیاز به سرمایه گذاری در آموزش مداوم ماماها، بازنگری قوانین برای گسترش دامنه عمل scope of practice آنها، ایجاد مدلهای hybrid همکاری ماما- پزشک و استفاده از فناوریهایی مانند telemedicine برای continuity of care وجود دارد. مطالعات نشان می دهد که با حمایت سیاستگذاران و سازمانهایی مانند WHO، این مدل نه تنها قابل اجرا بلکه هزینه اثر نیز است.
نتیجه گیری
در نهایت، متاآنالیز Fikre et al۲۰۲۳ شواهد محکمی ارائه می دهد که مراقبت تحت رهبری ماما در کشورهای کم درآمد و متوسط، پیامدهای بارداری را به طور معنادار بهبود می بخشد. کاهش سزارین اورژانسی، افزایش زایمان طبیعی، کاهش عوارضی مانند خونریزی پس از زایمان و آسفیکسی نوزادی، کوتاه تر شدن بستری NICU و رضایت بالاتر مادران، تنها بخشی از دستاوردهای این مدل است. این رویکرد نه تنها سلامت مادر و نوزاد را ارتقا می دهد بلکه بار سیستمهای بهداشتی را کاهش داده و با اهداف توسعه پایدار همخوانی دارد.با وجود چالشهای پیاده سازی، اجرای گسترده مراقبت مامایی محور با آموزش، حمایت قانونی و مدلهای بومی سازی شده، می تواند تحول بزرگی در مراقبتهای زایمان LMICs ایجاد کند. سیاستگذاران، educators و ارائه دهندگان مراقبت باید این شواهد را جدی بگیرند و به سمت سیستمهایی حرکت کنند که ماماها در مرکز مراقبت قرار گیرند. آیندهای که در آن زایمان ایمن، طبیعی و انسانمحور باشد، با سرمایهگذاری امروز ممکن است.
لینک مقاله اصلی:
منبع
رفرنس کامل:
Fikre, R., Gubbels, J., Teklesilasie, W., & Gerards, S. (۲۰۲۳). Effectiveness of midwifery-led care on pregnancy outcomes in low- and middle-income countries: a systematic review and meta-analysis. *BMC Pregnancy and Childbirth*, 23, 386. https://doi.org/10.1186/s12884-023-05664-9

